WE CAN WORK IT OUT




kompozycja: Lennon (50%) - McCartney (50%) 
napisana: październik 1965 
nagrana: 20, 29 październik 1965 
długość: 2'10”
podejścia:2 
producent: George Martin 
inżynier: Norman Smith,Ken Scott 
wydana: singiel z „Day Tripper” : 3 grudnia 1965 UK, 4 grudnia 1965 USA 
indeks: Parlophone R5389 
Najwyższa pozycja: Nr 1 ( 5 tygodni od 28 stycznia 1965,) nr 1, (USA, trzy tygodnie od 16 grudnia)



Obsada:

JOHN: wokal, gitara akustyczna Epiphone FT-79 „Texan”, harmonium 
PAUL: wokal, gitara basowa (1961 Hofner 500/1), gitara prowadząca (1962 Epiphone Casino) 
GEORGE: rytmiczna gitara (Gibson J160E), 
RINGO: perkusja (Ludwig), tamburyna



Dostępne na:

Yesterday and Today, (US: Capitol (S)T 2553)

The Beatles 1962-1966, (UK: Apple PCSP 717, US: Apple SKBO 3403, Apple CDP 0777 7 97036 2 3)

Past Masters Volume Two, (Parlophone CDP 7 90044 2)

The Beatles 1, (Apple CDP 7243 5 299702 2)



Pierwszy singiel zespołu z dwiema stronami A, czyli z typowanymi przez wydawcę na przebój. Nagrana w czasie sesji do 'Rubber Soul' nagrana i wydana tego samego dnia co album. Gdy zespół nagrywał materiał na album, myślał na tym, którą piosenkę wyodrębnić i wydać ją w postaci następnego singla. W czasie początkowych sesji do albumu szybko nagrano rockowy numer „Day Tripper”, który ich zdaniem miał się stać kolejnym milionowym singlem i wszyscy mogli się skupić nad pracą tylko już nad albumem. Ale dwie sesje później jeszcze jedna kompozycja spółki Lennon- McCartney wydała im się dobrym materiałem na singla. Była to „We Can Work It Out”,nad nagrywaniem której spędzono kolejnych 11 godzin na dwóch sesjach. Piosenka ta wydała się znowu wszystkim świetnym materiałem na singla i bardziej komercyjnym numerem niż „Day Tripper”.Ale po kilku dniach decyzja znowu była inna.


GEORGE: „Po wielu dyskusjach zdecydowaliśmy, że 'Day Tripper' jest naprawdę murowanym hitem. Ja tak uważałem”.

Także John skłaniał się ku temu, że pierwotnie proponowany na singla numer bardziej reprezentuje zespół, ze względu na brzmienie, cięższy styl i zawoalowany, wieloznaczny tekst. Doszło jednak do kompromisu i nowego precedensu w brytyjskim przemyśle muzycznym. Obie piosenki postanowiono wydać jako strony A singla. I choć w UK singiel jako całość wszedł na szczyty list to w USA sprawa już była inna. Traktowano tam każdą stronę oddzielnie i tak 'Day Tripper' zadebiutował na miejscu 5, zaś drugi numer został numerem 1 na trzy tygodnie.

GEORGE MARTIN: 'Daliśmy dwa tytuły dla EMI, ale w tym czasie chłopcy zdecydowali, że wolą 'Day Tripper' na singla, chociaż obie strony są wyjątkowo dobre. I postanowiono, że nie będzie strony A i obie piosenki będą promowane jednakowo”.

PAUL: Słowa mogą się wydawać zbyt osobiste. Ale to często dobry sposób rozmowy z kimś, gdy wyrzucasz swoje myśli z siebie. Zaoszczędza ci to wizyty u psychiatry, pozwala powiedzieć coś, co może nie możesz komuś wprost”.

Nie było dla nikogo niespodzianką,że za fragmenty piosenki mniej filozoficzne jak „Life is very short...” odpowiadał Paul i pisał w niej (także w dwóch innych piosenkach z albumu: 'I'm Looking Through You' oraz 'You Won't See Me') o swoich coraz trudniejszych relacjach z Jane Asher. Podczas gdy większość dziewczyn na świecie marzyła by być „kobietą Beatlesa”, Jane ta rola średnio odpowiadała. Chciała się realizować samodzielnie w swojej karierze i w październiku 1965 postanowiła przyłączyć się do teatru Bristol Old Vic Company, co znaczyło, że musiała się wyprowadzić z Londynu, gdzie mieszkała z Paulem, do zachodniej Anglii. O ile w dwóch wymienionych wcześniej piosenkach Paul jest rozgoryczony („już mnie nie zobaczysz”, „widzę cie na wylot”, „myślałem, że cie znam”), to w omawianej piosence jest skory do kompromisu, zgody, wyraża przekonanie, że mogą się jeszcze porozumieć oraz daje znać, że racja jest po jego, nie jej stronie.

Ale jak wspomniałem wyżej, Paul nie jest autorem całej piosenki. John kilka razy pytany o autorstwo piosenki mówił zawsze, że Paul, ale jego są refreny (middle eight): „Życie jest bardzo krótkie i nie ma czasu na walkę i nerwy mój przyjacielu”.


JOHN: Paul pisał: 'we can work it out, we can ….”- prawdziwy optymizm, no wiesz, no i moje niecierpliwe: 'life is very short...'.

Ale jak wspominał Paul pomysł włożenia fragmentu Johna do środka jak w niemieckim walcu wyszedł od George'a Harrisona, w czasie pracy nad utworem, już w studiu, tuż przed nagrywaniem.

W zakamarkach studia odnaleziono stojące harmonium, którego brzmienie tak się spodobało wszystkim, że włączono je do instrumentarium utworu. W studiach Twickenham, 23 listopada 1965 nagrano videoclipy do obu piosenek i rozesłano do stacji telewizyjnych. O ile 'Day Tripper' wszedł na stałe do repertuaru zespołu w trasach, 'We Can Work It Out' nigdy nie zostało wykonane na żywo.




Try to see it my way,
Do I have to keep on talking till I can't go on?
While you see it your way,
Run the risk of knowing that our love may soon be gone.

We can work it out,
We can work it out.

Think of what you're saying.
You can get it wrong and still you think that it's all right.
Think of what I'm saying,
We can work it out and get it straight, or say good night.
We can work it out,
We can work it out.

Life is very short, and there's no time
For fussing and fighting, my friend.
I have always thought that it's a crime,
So I will ask you once again.

Try to see it my way,
Only time will tell if I am right or I am wrong.
While you see it your way
There's a chance that we might fall apart before too long.

We can work it out,
We can work it out.

Life is very short, and there's no time
For fussing and fighting, my friend.
I have always thought that it's a crime,
So I will ask you once again.

Try to see it my way,
Only time will tell if I am right or I am wrong.
While you see it your way
There's a chance that we might fall apart before too long.

Chorus:
We can work it out,
We can work it out.















We can Work it Out
WE CAN WORK IT OUT





22.06.2013 PAUL McCARTNEY W POLSCE

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz