Szukaj :

TRANSLATE - below

TRANSLATE - below
Choose Your Language

Szukaj na tym blogu

Moja lista blogów

...


Moje motto, nie tylko na ten blog, to:
Kocham od zawsze The Beatles, dzisiaj 100 razy mocniej niż wczoraj oraz 100 razy mniej, niż będę ich kochał jutro.




PROSZĘ WSZYSTKICH O REKLAMĘ MEGO BLOGU. Facebook, Twitter, czaty, blogi muzyczne, maile. Pozwólcie mi dotrzeć ze swoim blogiem do wszystkich fanów The Beatles. Szczegóły współpracy - na maila blogowego, adres na dole.

Baner reklamowy do pobrania - z prawej strony obok.
Dziękuję!!!


PAŹDZIERNIK '1967 - żegnaj BRIAN! '1967




30 września - w tym dniu skończył się  5-letni kontrakt The Beatles i Briana Epsteina. Frank Zappa, w wywiadzie dla magazynu `Disc And Music Echo', stwierdza nie mniej ni więcej, że John Lennon miał rację mówiąc, że The Beatles byli bardziej popularni od Jezusa.  

1 października - Beatlesi powracają do pracy zdjęciowej nad filmem 'Magical Mystery Tour'- do West Malling Air Station. Poniższy rysunek pokazuje usytuowanie tej nieczynnej, wojskowej bazy lotniczej oraz miejsca gdzie kręcono znane z filmu sceny. 
 

W tym samym dniu w londyńskim Saville Theatre po raz pierwszy na brytyjskiej scenie pojawiają się The Traffic Steviego Winwooda, zespół, który został zaproszony do udziału w filmie przez Beatlesów. Ten epizod oczywiście pomaga promować się nieznanemu zespołowi, choć mającemu już pierwszego singla. Beatlesi rzeczywiście pomagali WSZYSTKIM, komu tylko mogli. Zazdrość, zawiść branżowa była im obca. Może z powodu faktu, że i tak pozostawali poza zasięgiem innych ?
2 października - praca w studiu (od  22.00 do ok. 2.30). Miksowanie do wersji mono, remiksowanie `Your Mother Should Know'. Nagrywanie `Hello Hello' (roboczy tytuł `Hello, Goodbye'). Producent: George Martin; Inżynierowie: Geoff Emerick (1-szy),Graham Kirkby (2-gi) 
6 października - Nagrywanie: `Blue Jay Way' (praca z wersją "take 3"). Producent: George Martin; Inżynierowie: Geoff Emerick (1-szy); Richard Lush (2-gi). Nagrywanie partii wiolonczeli do`Blue Jay Way'.  
7 października - zespół odrzuca milionową ofertę zza oceanu, by wystąpić jeden raz na Shea Stadium. Oferty bajecznych kwot oferowanych zespołowi za 'jeden' koncert ustaną dopiero po śmierci Lennona w 1980.

9 października27 urodziny Johna. Beatles otrzymuje kolejną kartkę (pierwszą otrzymał 27 września '67) z krótką informacją: “Colour yourself. Wait for the spring to come. Let us know when it comes.” (w luźnym tłumaczeniu: „Pokoloruj siebie. Czekaj na wiosnę. Dowiedzmy się kiedy nadejdzie”).

12 października – Studio Nagraniowe De Lane Lea Music. Praca nad 'It's All Too Much'. Producenci: George Martin, inżynierowie: Dave Siddle, Mike Weighell. Miksowanie, edycja: 'Blue Jay Way'. Nagrywanie 'Accordion (Wild)' (roboczy tytuł piosenki `Shirley's Wild Accordion'). Producent: John Lennon (po raz pierwszy - oficjalnie), inżynierowie: Ken Scott, Richard Lush.

 


 

17 października - Prawdziwe pożegnanie się z Brianem. W tym dniu, wszyscy czterej  Beatlesi  biorą udział w specjalnej uroczystości, zorganizowanej w tradycji żydowskiej, Memoriale ku czci Briana Epsteina w  New London Synagogue, 33 Abbey Road (zdjęcia). 

 
Wcześniej, tuż po śmierci Briana, wszyscy czterej Beatlesi zadecydowali, że nie będą zakłócać swoją obecnością oficjalnego pogrzebu swego menadżera, bojąc się, że wtedy cała uwaga mediów zostanie, ku rozpaczy rodziny zmarłego, skupiona na nich i zniknie cała prywatność pogrzebu.  Wg. dyrektora NEMS Enterprises, Geoffreya Ellisa, dzień przed pogrzebem, George Harrison wręczył Natowi Weissowi, dobremu przyjacielowi Briana pojedynczy kwiat (Ellis pamięta, że była to biała chryzantema) z prośbą, by ten położył w imieniu czwórki muzyków kwiat na trumnie Briana. Jednak wg. żydowskiej tradycji kwiaty w czasie pogrzebu, na trumnach są wzbronione. Weiss (który także był Żydem) i Ellis postanowili zastosować pewien wybieg. Gdy wszyscy się już rozeszli i przygotowywano się do zasypania grobu, Nat położył kwiat zapakowany  w gazetę, dotrzymując słowa danego Beatlesom. Poniżej Brian i Nat w nowojorskim biurze tego ostatniego.


 Za to 17 października już wszyscy pojawili się na specjalnej uroczystości, prowadzonej przez rabina Louisa Jacobsa, który nazwał lekko lekceważąco -ze zrozumiałych dla niewielu- powodów zmarłego symbolem niemocy swego pokolenia. Prócz Beatlesów i ich partnerek (także rodziców George'a), w uroczystości wzięli udział przyjaciele i podopieczni Epsteina, m.in Peter Black, Nat Weiss, Cilla Black, Billy J. Kramer, Gerry Marsden czy wszyscy członkowie The Fourmost. 

JOHN: Czułem się wtedy cały czas paskudnie.

RINGO: Mimo, że zdawaliśmy sobie z tego sprawę,  to ten cały okres bez Briana uświadomił nam jeszcze bardziej jak wiele dla nas znaczył.



Rok później, w hołdzie Brianowi, zespół braci Gibb (szefował im Robert Stigwood, także co najmniej bliski znajomy Epsteina) Bee Gees nagrał piosenkę "In the Summer of his Years"






Brian 1966

 




 ____________________________

18 października - Życie musi toczyć się dalej i po dniu smutnym dla zespołu, dzień radosny. W tym dniu w londyńskim Pavilion odbywa się światowa premiera filmu Richarda Lestera 'How I Won The War'  (w jednej z głównych ról: John Lennon), na którą to przybywają wszyscy czterej Beatlesi.  George Harrison (podobnie jak John) w odróżnieniu od Paula i Ringa, ubranych bardziej konserwatywnie, przybył na imprezę ubrany w kolorowy choć stonowany, psychodeliczny strój, co było na drugi dzień bardzo szeroko - neutralnie -  komentowane w mediach. Z innych gości warto odnotować obecność coraz bardziej popularnego Jimiego Hendrixa.
John i Pete Shotton na premierze filmu 'How...'


Marketing obrazu opierał się w dużej mierze na nazwisku Johna Lennona i początkowo przyciągnął do kin sporą rzeszę fanów jego i muzyki The Beatles, chociaż entuzjazm nieco zmalał, gdy okazało się, że w filmie John ani nie śpiewa, ani nie gra na gitarze.
Po premierze całe towarzystwo udaje się do mieszkania Cilli Black na Portland Place 9b.
Na przyjęciu u Cilli Black John jest z Cynthią, gdyż żona była z nim na premierowym pokazie i nie miał jak jej odesłać do domu. W trakcie wieczoru do Cilli podszedł z zażenowaną miną muzyk, Georgie Fame. – A wiesz – powiedział. – Cynthia schowała się w twojej szafie. Cilla wspomina: Poszłam na górę  i rzeczywiście zastałam Cynthię w mojej szafie. Kiedy zapytałam, co tu robi, odparła: „Sprawdzam po jakim czasie John za mną zatęskni i pójdzie mnie szukać”. Choć Cilla nie miała pojęcia o narastającym kryzysie w ich małżeństwie, znała Johna na tyle, by wiedzieć, że to był błąd. Powiedziałam Cyn: Lepiej spójrz prawdzie w oczy, mała. On nie będzie ciebie szukał. Poniżej zdjęcie z premierowego wieczoru państwa Lennnon.
Pauli i Jane - wciąż razem. Poniżej państwo Starkey.

RINGO: Mówiono, że ja grałem dobrze w pierwszych naszych filmach, ale John w 'How I Won The War' wykonał znakomitą robotę. Uwielbiałem wtedy ten film... W czasie gdy John go kręcił, odwiedzałem go w Hiszpanii i świetnie się tam bawiliśmy...

 



Na koniec jeszcze kadr z planu filmu. John zmienia fryzurę (założy także słynne okulary o drucianej oprawie, okrągłe, które świat nazwie 'lennonówkami'. Po prawej stronie Richard Lester, reżyser 'Jak wygrałem wojnę'.

LESTER: Wysoko cenię Beatlesów.Po prostu pomyśleliśmy sobie, że zagranie tej roli sprawiłoby Johnowi sporo radości i że mógłby zrobić to dobrze. Uważam Lennona za wyjątkowo inteligentnego człowieka. Nie mówię tego ot tak sobie. W całym życiu znałem może dwóch lub trzech ludzi, których mógłbym z nim porównać pod względem inteligencji. Ponadto on jest urodzonym artystą. Wszystko to kwalifikuje go do bycia aktorem. Oczywiście, jeśli chciał grać, musi być lepszy. Mógłby być bardzo dobrym aktorem, gdyby tylko chciał pójść dalej ta drogą. To tylko sprawa praktyki i chęci...
Jestem przekonany, że zrobiłem prawdziwie pacyfistyczny film. Oczywiście był to film antywojenny, ale także film przeciwko filmom wojennym. Chciałem pokazać wojnę bez ubarwień, przeciwieństwo konwencjonalnej opery czołgowej. Nie ma w nim ani jednego momentu, w którym był dam do zrozumienia, że nie wierzę w słuszność tego celu. Jestem za wszystko odpowiedzialny i jeśli coś było nie tak, tylko mnie należałoby za to winić. Jeśli jednak jutro wpadnę pod autobus, chciałbym aby oceniano mnie właśnie na podstawie tego filmu.

John z Cynthią  na Motor Show w Earl’s Court (17 października 1967)

19 października - Zespół nagrywa piosenkę na nowy singiel:  Hello Goodbye, choć piosenka jeszcze ma tytuł:  Hello, Hello. Sesja trwa od 19 do ok. 3.30 nad ranem. W zasadzie  w tym dniu nagrywane są ścieżki rytmiczne oraz końcowy refren wokalny, coda : “Hela, heba, heloa”

20 października. Dalszy ciąg pracy nad 'Hello Goodbye' oraz nagrywanie 'Fool on the Hill'. Tego dnia Paul zadecydował o finalnym kształcie swojego przeboju 'Głupiec na wzgórzu' i na sesję zostają zaproszeni fleciści: Jack Ellory oraz bracia Christopher i Richard Taylorowie. Do piosenki 'Hello Hello' Paul angażuje za to muzyków grających na altówkach (Ken Essex oraz Leo Birnbaum). George Martin pisze partyturę w trakcie jak Paul nuci i gra mu na pianinie melodię ze swojej głowy. Zespół powróci do pracy nad piosenkami za 5 dni, 25 października. Poniżej zdjęcie z 25 października. Paul jednak nie poradził sobie sam z grą na flecie.



24 października. Premiera w USA. Telewizja  NBC-TV emituje po raz pierwszy na swoich kanałach film zespołu 'A Hard Day's Night'.
29-31 października. Kręcenie scen do filmu 'Magical Mystery Tour'.

 
Muzyczny blog * Historia The Beatles * Music Blog 
Polski blog o najwspanialszym zespole w historii muzyki.


Brak komentarzy:

Prześlij komentarz